Vanmorgen zijn we met zijn vieren, wij, Santiago de gids en Juan Carlos de chauffeur, richting Sucre vertrokken via de oude handelsroute. Het landschap veranderde al snel van groene bergen met nevelwoud naar okerkleurige bergen met cactussen: de chaco.
Na drie uren rijden zijn we in Vallegrande aangekomen. Dit is een redelijk groot stadje waar bijna 50 jaar geleden de lichamen van Che en enkele van zijn kompanen naartoe zijn gebracht om tentoongesteld te worden voor de pers. We bezochten er het mausoleum op de plaats waar in 1995 het graf van Che is teruggevonden, het nog altijd gebruikte hospitaal met de waskamer en -tafel (en heel veel graffitti) waar zijn lijk enkele dagen heeft gelegen. Aan de rand van het stadje was ook nog de plaats te zien waar Tania, de enige vrouwelijke guerillera, samen met een tiental anderen in een massagraf onder een vuilstort zijn teruggevonden. In tegenstelling tot vijftig jaren geleden zijn Che en zijn guerrillagroep nu wel graag geziene gasten.
Het stadje zelf was heel levendig, de markt heel kleurrijk. We waren er de enige toeristen, naast twee Boliviaanse motards die een rondreis aan het doen waren.
Na de middag zijn we verder naar het zuiden gereden over stoffige wegen, recht het gebied in waar de guerillero's destijds opereerden. Via Pucara, een slapend dorpje op een bergflank en Jaguey, waar in de buurt de voorhoede van Che in een hinderlaag is gelopen kwamen we rond 17u aan in La Higuera, het dorpje vlakbij de kloof waar Che zijn laatste gevecht heeft geleverd. Op het kleine pleintje staan wel drie standbeelden van Che.
Hier logeren we in de Casa del Telegrafista, nu een primitief hotel, toen het huis van de telegraaf. We eten er bij kaarslicht en slapen in een authentieke setting.
In het dorp is het feest van de heilige Guadalupe bezig, de derde dag al, en vlakbij ons hotel is heel het dorp aan het feesten: veel lawaai (de beste omschrijving van de kakofonie die de zatte fanfare produceert), veel bier, veel dansende mensen. Onder een schitterende sterrenhemel kruipen we vroeg maar moe in ons kleine bedje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten