Hoger

Alhoewel er twee bedden in de slaapkamer staan, kruipen we toch samen in een te smal bed om het vannacht niet te koud te krijgen (volgens de brochure zakt de temperatuur hier tot -20°C). Het bed is te smal, de dekens te zwaar,  de wekker te vroeg. Onder een volle maan vertrekken we op het afgesproken uur en bereiken onze eerste stop in het schemerduister, hetgeen wel bijdraagt aan de sfeer: het is namelijk een verlaten mijndorp dat nog tijdens de Spaanse kolonisatie in gebruik is genomen en snel daarna verlaten werd. Normaal moet er inkom betaald worden maar op dit vroege uur kunnen we zo doorrijden.

We rijden verder naar het zuiden richting Nationaal park Eduardo Avaroa.  De ganse dag zullen we op grote hoogte blijven. Het ontbijt eten we naast de jeep op een hoogte van 4500m met op de verre achtergrond het Andesgebergte dat de scheiding met Chili vormt.

In het park rijden we voorbij verschillende laguna’s. Dit zijn kleine tot grote meertjes die door verschillende mineralen gekleurd zijn. Op het meest zuidelijke punt, aan de voet van een vulkaan (pal op de grens met Chili)  ligt het giftige Laguna Verde, mooi groen gekleurd door onder andere arsenicum. Ernaast ligt Laguna Blanca (ook groenachtig maar niet giftig: hier leven wel dieren in, op en rond). In vrijwel alle laguna’s die we passeren zitten flamingo’s, maar in de laatste en mooiste, Laguna Colorada, zien we de meeste.

Vrijwel heel de dag rijden we door woestijn: soms begroeid met wat geel-groen gras zoals de vorige dag, soms wit-geel zand met hier en daar wat rots-torens (de Dali-woestijn), soms kilometers lang fijn steengruis waar we een van de vele parallel lopende bandensporen volgen.

Op het hoogste punt van de reis wandelen we even tussen geisers en borrelende modderpoelen. We zitten hier op 4960m. en moeten gelukkig niet al te veel inspanning doen. Het in- en uitstappen veroorzaakt al genoeg gehijg.

We eindigen vandaag in Hotel Del Desierto, een midden in de woestijn gelegen gebouw waar enkel zonne- en windenergie is (tot 10u ’s avonds), maar met een knappe eetruimte met grote glazen wand waarachter we de woestijn en de verder gelegen bergen zien. Het hotel ligt op 4650m hoogte en dat merken we. Nog maar simpelweg afdrogen na de douche moet een paar keer onderbroken worden om terug op adem te komen.

In de tegenstelling tot het vorige hotel waar we de enige gasten waren, lijkt dit hotel vol te zitten en er is dan ook overal verwarming. Het wordt nog eens een nacht zonder bibberen.