Stof

Vanmorgen om 6u werd het feest met enkele vuurwerkknallen afgesloten. Bedoeling was om het schooltje te bezoeken waarvoor La Higuera het meest bekend is. Hier werd Che namelijk een aantal dagen gevangen gehouden alvorens hij werd doodgeschoten door een dronken soldaat. Het originele gebouw bestaat niet meer en er is nu een klein museum maar we geraken er niet binnen: de vrouw die de sleutel heeft zit in de bergen om haar koeien te melken.
We hebben vandaag een rit van 150km voor de boeg. De eerste 30km is bergaf tot de Rio Grande, die vanwege de droogte niet zo grande is. Vanop de brug zien we in de kloof onder ons vele papegaaien, allemaal blauw met witte kop, heen en weer vliegen. In de verte zien we twee grotere exemplaren met feloranje kop.
Om een idee te geven van de staat van de wegen: over dit stukje van 30km doen we 2 uren. Vervolgens volgen we de rivier een eind door een barre woestijn. Het land steekt hier even hard als de zon: vele soorten cactussen, doornstruiken en een soort baobab, 'dronken boom' genoemd omdat hij heel gemakkelijk omvalt maar toch blijft leven.
Daarna rijden we verder richting zuiden, terug de bergen in. In een klein dorpje eten we ons lunchpakket op, scherp in het oog gehouden door enkele hongerige maar brave honden. De voorbereidingen voor het feest van Guadalupe zijn ook hier volop bezig. Voor de kinderen wordt een trampoline opgesteld en er staat een batterij van wel 20 shotterkaskes klaar.
Onze enige beweging van vandaag is een wandeling van 7km - 2 uren - naar de grootste waterval van het land: de Pajcha (quecha voor, inderdaad, waterval).

Het is al 18u eer we aan de laatste 20km naar Villa Serrano beginnen en we rijden deze 2 uren dan ook in het donker.
Het hotel in Villa Serano ziet er wat aftands uit. Na een bescheiden maaltijd in een lokaal restaurant - geen menu, plastieken tafels en stoelen, overmaatse en luide tv - kruipen we stoffig in ons bed. De douche houden we voor morgenvroeg.