Isla del Sol

Na een frisse nachtrust staan we op tijd op om te ontbijten want om 8u worden we opgepikt aan het hotel voor een 2-daagse naar Isla del Sol, een eiland op iets minder dan 2 uren varen van  Copacabana. Onze gids komt echter niet opdagen en dus laten we de receptionist naar het reisbureau bellen. 'Foutje, op de voucher staat 8u maar dat moet 11u30 zijn en dan krijgen we eerst een kleine tour in de stad en vertrekken om 13u30 naar het eiland'. Dit klopt niet. Ik kijk op de website van Kaleidoscope, ons reisbureau, en daar staat een dagtour naar het eiland met terugkomst dezelfde avond, met deze beschrijving. Dit is niet wat we besteld en betaald hebben en dus laat ik de receptionist terugbellen. (Awoe voor Proximus trouwens, want zelf blijk ik niet te kunnen bellen, de klantendienst is onbereikbaar - druk 1 voor dit, druk 2 voor dat, maar dat werkt niet - en volgens hun website antwoorden ze binnen de 10 dagen op mails). Kaleidoscope geeft nu toe dat ze fout waren en stellen voor om vandaag toch pas om 13u30 te varen en er dan morgen een volledige dag van te maken. Als gevolg zullen we wel pas om 23u terug in La Paz zijn.

Om 11u30 is onze gids er, ze spreekt perfect Engels, en we wandelen nog even naar de basiliek en de markt waar ze nog interessante dingen weet te vertellen. Nu weten we eindelijk wat al die vreemde eetwaren zijn die ze hier op straat verkopen. We lunchen aan het strand en stappen dan op onze privé-boot, die iets eerder vertrekt en ook sneller vaart - geregeld dankzij het plaatselijke reisbureau. In tegenstelling tot de normale boot, zet deze onze ook op een andere plaats af waardoor de klim naar het hotel iets eenvoudiger is. Gelukkig maar, want we hebben een veel te zware zak bij. Dit had ook duidelijker op voorhand mogen gezegd zijn.

Het hotel is heel basic en heeft maar 3 kamers, 3 kleine huisjes in feite, en een grote eetzaal met zicht op het meer.

zicht vanuit hotel

Rond half vijf vertrekken we voor een korte wandeling, door het dorp - het grootste van het eiland - dat een aaneenschakeling van restaurants en hostals is, naar een uitkijkpunt vanwaar het hele eiland te zien is. Er zijn te veel wolken om te wachten op de zonsondergang, maar we zien in de verte wel de besneeuwde bergtoppen van de Andes, die de grens met het Amazonegebied afbakenen, tussen de wolken verschijnen. Die wolken zij  er altijd omdat de vochtige warme Amazonelucht hier opstijgt en condenseert.

We wandelen terug, eten in het hotel en gaan dan weer vroeg slapen. Het is koud en de dekens wegens loodzwaar. Na een paar uren breekt er een onweer los en horen we de hagel tegen de ramen slaan.