Zilver

De taxi staat ons mooi op tijd op te wachten voor het hotel en we verlaten Sucre richting zuiden. Het eerste uur dalen we 500m door een bekend landschap en klimmen dan op een kwartier van 2300m naar 3300m. Onderweg kruisen we verschillende rivieren, van 20m tot 50m breed, die allemaal kurkdroog staan. Eens boven komen we op de altiplano, een grote dorre vlakte, met hier en daar een huis of boerderij. In de zomer, het natte seizoen, moet dit een vruchtbaar gebied zijn maar nu is het een lappendeken van braakliggende akkers in verschillende gradaties geel en bruin. Hier en daar staan groepjes schapen de dorre stoppels en het gele gras af te grazen. We hebben nog altijd geen lama gezien.
Langzaamaan stijgen we tot we, op 2,5 uren van Sucre en op 4060 meter hoogte, de hoogste stad ter wereld bereiken: Potosi.
Het gebrek aan zuurstof op deze hoogte in combinatie met het vele verkeer dat soms zwarte, soms witte walmen uitblaast, laat zich voelen. De vele busjes, die overal stoppen om passagiers te laten op- of afstappen produceren een verschrikkelijke stank, die in de smalle straatjes blijft hangen.
In een van de vele reisbureautjes boeken we een uitstap naar de Cerro Rico, de 4700m hoge berg die de stad domineert en waar de voorbije 500 jaar voor miljarden zilver uit gehaald is. Deze berg vormde de basis van de Spaanse overheersing tijdens de koloniale periode. Er wordt gezegd dat met het zilver dat hier is uitgehaald een brug tussen beide continenten kan gebouwd worden (en een even lange met het gebeente van de miljoenen indianen die gestorven zijn bij het delven ervan).
In de namiddag bezoeken we de Casa de la Moneda, het gebouw waar vroeger het zilver werd gesmolten, gegoten en in munten geslagen. Nu ja gebouw, het is een volledige blok omgeven met metersdikke muren met daarin 5 grote pleinen en de gebouwen waar de originele machinerie nog steeds te zien is: de smelterij met nog steeds zwart geblakerde muren, drie uit Spanje ingevoerde en 2 verdiepen hoge, door ezels aangedreven houten constructies om zilverstaven te pletten tot de dikte van een munt, zelfs de originele vloeren en daken gemaakt van het hout van de Spaanse galeien liggen er nog. Een zeer mooie en aan te raden rondleiding van 2 uren.