Hoog

Stipt op tijd staat onze jeep ons op te wachten voor het hotel in Tupiza en maken we kennis met Carlos en Esperanza: het echtpaar (chauffeur – kokkin) dat ons de komende 4 dagen gaat verzorgen.

Net buiten Tupiza zijn er al prachtige rotsformaties te zien (genaamd Palala) en dit gaat zo de rest van de dag door. We rijden al snel terug op grote hoogte en van berg naar berg, van dal naar dal, van droge rivierbedding naar natte rivierbedding, rijden we door een indrukwekkend landschap van rood-geel-bruin gekleurde bergen, enkel begroeid met wat toefjes geel-groen gras. Het landschap is onbeschrijfelijk mooi (voila, daar ben ik ook weer vanaf).

Hier en daar lopen groepjes lama’s (de krullige gedomesticeerde versie in verschillende kleuren en met een rood flosjke aan hun oren) en vicuña’s (de sierlijke en schuwe wilde versie). Een enkele keer moet we aan de kant om een groep lama’s, gevolgd door 2 hoedsters, door te laten.

We rijden een stukje met de jeep door een bijna-droge rivierbedding, wit van het zout dat is overgebleven na verdamping van het water, tussen grillige, door erosie gevormde rotspartijen.

Palala, Sillar, Awanapampa, Viluyo, Palacio Quemado en San Pablo de Lipez zijn de plaatsen die we aandoen. In Nuevo Horizontes, een klein dorpje dat bijna uitgestorven lijkt, pauzeren we om te picknicken. Esperanza spreidt een dekentje en serveert ons kip met rijst en groentjes. Onze eerste overnachting is in San Pablo de Lipez, waar we al vrij vroeg aankomen. Omdat we morgen op tijd aan Laguna Colorada willen zijn (op tijd = voor de meerderheid van de andere jeeps), gaan we in op het voorstel van Carlos om morgenvroeg al om 4u30 te vertrekken.

In het hotel, warmpjes achter een raam, met op de achtergrond de bergen en dichterbij groepjes vicuña’s die de smalle rivier oversteken, wachten we op het avondeten. We zitten hier op 4260m en het belooft ijskoud te worden vannacht.